İbrahim Hakkı Kaynak,Sinan USLU

  • İbrahim Hakkı Kaynak: NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ
  • Sinan USLU: Necmettin Erbakan Üniversitesi Turizm Fakültesi
  •  Year : 2024
  •  Vol : 3
  •  Issue : 1
  •  Page : 15-28
Human beings have created a culture of beliefs in terms of the continuation of life by expressing the belief in holiness brought by creation, the beings they consider sacred in the oral tradition and transferring them from generation to generation through myths, and expressing the beliefs that are the basic elements of culture, sometimes with symbols and sometimes with rituals. With the new understandings brought about by modernization, the traditional religious understanding of society has evolved into a more rational understanding of religion, bringing religious life to the brink of extinction. As societies evolve from traditional to modern structures, these beliefs have weakened or lost their social meaning. Within this context, the central aim of this study is to shed light on a theoretical framework by considering the history, geographical structure and folk culture of Sarıveliler district from the perspective of Phenomenology of Religion. In essence, this study seeks to illuminate the traditional belief system of the Sarıveliler, taking into account the geographical and historical structure of the region. Sarıveliler, which gained district status on May 27, 1990 with Law No. 3644, has eighteen neighborhoods, seven villages and one town, and the proximity of these settlements to each other draws attention. In terms of its geographical location, Sarıveliler community emerged amidst the rugged foothills of the Taurus Mountains in a region with an average altitude between 1500 and 1650 meters. In this research endeavor, we aim to unravel the folk beliefs and cultural practices of the district from the perspective of Phenomenology of Religion, traditional rituals, ceremonies, prayers and myths in the region are discussed. It also focuses on how local people perceive and express the relationship between nature and spirituality. In this context, it focuses on the belief systems and customs of the local population of the people in the region to understand how the religious and cultural heritage of Sarıveliler was shaped and how it is kept alive today. In this way, the religious and cultural diversity of the district is understood and an in-depth look at the cultural identity of the region is presented. The main purpose of the study is to record the forgotten folk beliefs of Sarıveliler.
Cite this Article As : Kaynak, İ. H., & Uslu, S. (2024). Din fenomenolojisi perspektifinden halk inançları: Sarıveliler örneği. NEÜGastro, 3(1), 15-28. https://doi.org/10.54497/neugastro.2024.2

Conflict of interest : The authors declare that they have no conflict of interest.

This article is published under the CC BY-NC 4.0 license.
NeuGastro
2024, Vol3, Issue1
E-ISSN: 3023-5693
Received : , Accepted : , Published Online :

References

  1. Ağaç, S., Menekşe, S. (2015). Hayat Ağacı Sembolizmi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), (1), 1-14.
  2. Ağaoğlu, Z. E. (2009). Dini Ziyaret Yerleri ve Halk İnanışları Açısından Kızılcahamam Çamlıdere. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi.
  3. Ateş, Ş.Ö. (2012). Yakındoğu Demirçağ Uygarlıklarında Hayat Ağacı İnancı. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dicle Üniversitesi.
  4. Bayram, C. ( 2016). Karamanoğulları Tarihi. Gece Kitaplığı, Ankara.
  5. Bıçak, A. ( 2012). Evren Tasavvuru. Dergâh Yayınları, İstanbul.
  6. Çankal, S. (2021). Türkiye’de Dini Gruplarda Doğu-Batı Karşıtlığı: Dergiler Üzerine Bir İnceleme. Necmettin Erbakan Üniversitesi Medeniyet ve Toplum Dergisi, 5(2), 141-163.
  7. Çevik, M. (2007). Kutsal’ın Anlam Alanı. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (13), 131-133.
  8. Çiftçioğlu, İ. (2001). Ermenek’te Emir Musa Bey Medresesi (Tol Medrese) ve Vakfiyesi. İlmi Araştırmalar, (12), 73-82.
  9. Cox, L,J. (2004). Kutsalı İfade Etmek, Din Fenomenolojisine Giriş, Çev. Fuat Aydın, İstanbul.
  10. Dağcı, T. (2022). Ermenek ve Sarıveliler Yöresinde Halk İnanışları, Ermenek Tarihi ve Kültürü Üzerine İncelemeler içinde, M. Ali Kapar (ed.). Palet Yayınları, Konya.
  11. Demirci, K. (2002). Kutsiyet Maddesi TDV. İslam Ansiklopedisi, C.26, s.496, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara.
  12. Denker, A. C, Davran, B. (1973). Grosses Deutsch-Türkisches Wörterbuch,Kanaat Kitabevi, İstanbul.
  13. Doğanay, O., Karauğuz, H., Kunt, M. (2005). Pharax (Fariske), Çizgi Kitabevi, Konya.
  14. Drodowski, G., Grebe P. (1963). Etymology,Herkunftswörterbuch der deutschen Wörterbuch. Dudenverlag, Mannheim.
  15. Eliade, M. (1991). Kutsal ve Din Dışı (Çev. Mehmet Ali Kılıçbay). Gece Yayınları, Ankara.
  16. Ertaş, M. (1970). Tekerleğin Değmediği Yer. Doğuş Matbaası, Konya. Gök, B. (2022). XVI. Yüzyılda Ermenek’te Eğitim ve Öğretim Müesseseleri, Ermenek Tarihi ve Kültürü Üzerine İncelemeler içinde, M. Ali Kapar (ed.). Palet Yayınları, Konya.
  17. Gülpınarlı, A. (2004). Tasavvuftan Dilimize Geçen Deyimler ve Atasözleri. İnkılap Kitabevi, İstanbul.
  18. Gündüz, Ş. (1998). Din ve İnanç Sözlüğü. Vadi Yayınları, Ankara.
  19. Harman, Ö. F. (1996), “Hac” Maddesi. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 14 / 382-386, İstanbul.
  20. Heiler, F. (1961). Erscheinungsformen und Wesen der Religion. W.Kohlhammer Verlag, Stuttgart.
  21. Https://www.liderhaber.com.tr/Mezar-Taslarinda-Hayat-Agaci-Motifi (Erişim Tarihi, 15.2.2024).
  22. İnce, E. A. (2022). İç Göç Sürecinde Göçmen Toplumun Dinî ve Sosyokültürel Hayatında Meydana Gelen Değişimin İlişkiler Bağlamında İncelenmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Medeniyet ve Toplum Dergisi (METDER), 6(1). 65-88.
  23. İndirkaş, Z. (2007). Türk Mitosları, İmge Kitabevi, Ankara.
  24. Kaynak, İ. H. (2008). Türk Kültürü, Folkloru ve Mitolojisi. Mesa, Konya.
  25. Kaynak, İ. H. (2016). Dinlerde Kutsal Zaman ve Mekanın Tarihsel Yapısının Fenomenolojik Algısı. S.Ü.
  26. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, SUTAD. Bahar 2016, (39): 443-455e-ISSN 2458-9071.
  27. Kaynak, İ. H. (2019). Sarıveliler’in Somut ve Somut Olmayan Kültürel Mirası Üzerine Bir Değerlendirme, içinde Bahar, H., Turgut, M., Küçükballı, F.N. (Ed). (Uluslararası Taşeli Sempozyumu Tarih – Kültür – Turizm). Konya.
  28. Kitabı Mukaddes. (2005). Kitabı Mukaddes Şirketi. İstanbul.
  29. Kumartaşlıoğlu, S. (2014). Türk Kültüründe Ateş ve Ocak İyeleri. Karadeniz Araştırmaları. Güz 2014, Sayı (43): 175-190.
  30. Kur’an-ı Kerim. (2019). Diyanet Yayınları.
  31. Kuşçu, E. (2011). Kutsal Kavramını Yeniden Düşünmek: Mana Modelinden, Düzen Nosyonuna Doğru Dilbilimler. Akademik Araştırma Dergisi, C.11(3):167-169.
  32. Küçük, A. (1999). Dinler Tarihi, Ocak Yayınları, Ankara.
  33. Lanczkowski, G. (1990). Einführung in die Religionsphanomenologie, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt.
  34. Lanczkowski, G. (1980). Einführung in die Religionswissenschaft, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt.
  35. Marım, Y. (2022). Dağ Kültü, Eren Kültü ve Ocak Kültünün Günümüze Yansıyan İzleri: Denizli Baharlar ve Beyağacı Örneği. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Araştırma Dergisi, Yaz, 102.
  36. Ochirova, B. (2013). Türk ve Buryat Efsanelerinde Dağ Kültü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi.
  37. Olgunlu, A. C. (2004). Ana Tanrıçadan Hz. Mevlanaya. Panel Medya, İstanbul.
  38. Ögel, B. (1998). Türk Mitolojisi. 1. Cilt. Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara.
  39. Öktem, Ü. (2005). Fenomenoloji ve Edmund Husserl’de Apaçıklık (Evidenz) Problemi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 45,1 (2005) 27-55.
  40. Polat, K. (2017). Kutsal Nesnelerle İlgili Halk İnanışları.(Ed. Durmuş A. vd.). Halk İnanışları, Ankara.
  41. Roux, J. P. (1994). Türklerin ve Moğolların Eski Dini. İşaret, İstanbul.
  42. Schmidt, W. (1935). Usprung Der Gottesidee, Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung, Münster.
  43. Schimmel, A. M. (2004). Dinler Tarihi. İstanbul: Kırkambar Kitaplığı.
  44. Schmitz, C. A. (1964). Religionsethnologie,,Akademische Verlagsgesellschaft, Frankfurt, A.Main.
  45. Schmitz, C.,A. (1967). Historische Völkerkunde, Akademische Verlagsgesellschaft, Frankfurt, A.Main.
  46. Şenesen, R. O. (2011). Eski Türk Halk Kültüründe Bolluk ve Bereketle İlgili İnanç ve Uygulamalarda Eski Türk Kültür İzleri. Folklor/Edebiyat Dergisi, C.17, S.66.
  47. Tanyu, H. (1973). Dinler Tarihi Araştırmaları (Türklerde Dağ İle İlgili İnanışlar). Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları. Ankara.
  48. Tapur, T. (2008). Sarıveliler İlçesinin (Karaman) Nüfus Coğrafyası. Selçuk Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Edebiyat Dergisi, Sayı: 20, 219-238
  49. Turgut, F. (2017). Tarihsel Süreçte Aile Kurumunun Dönüşümü ve Geleceğine Yönelik Çıkarımlar. Necmettin Erbakan Üniversitesi Medeniyet ve Toplum Dergisi, 1(1), 93-117.
  50. Wahrig, G. (1982). Deutsches Wörterbuch, München: Mosaik Verlag.
  51. Yüksel, H. N. (2019). Sarıveliler Folkloru ve Yörükleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.